Blog

Palma sabalowa, zwana również bocznią piłkowaną (ang. saw palmetto) , jest popularną rośliną występującą w Ameryce Północnej (południowe stany, Floryda posiada wizerunek palmy na swojej fladze), wyspach Bahama, na Antylach, w północnej Afryce oraz na południu Europy.

Pigwa pospolita (Cydonia oblonga) pochodzi z Azji Mniejszej, owoce ma cierpkie i kwaśne w smaku, są koloru żółtego, pachnące i przypominają gruszki. Kwitnie w maju, a zbiory są od września do października. To właśnie owoce są surowcem zielarskim bogatym w kwasy organiczne tj: jabłkowy, winowy czy bursztynowy i inne. Zawierają również pektyny i witaminy np. C, B1, B2. Św. Hildegarda podawała, że dzięki zawartości do 10% czystej pektyny, obniża poziom żółci i cholesterolu . Duży procent olejków eterycznych w owocach pigwy pozwala usuwać puryny z tkanki łącznej i wypłukiwać kwas moczanowy, dlatego ta znana Zielarka zalecała konfitury z pigwy w kuracjach oczyszczających przy chorobie reumatycznej . Jakby tego było nie dość Cydonia mieści w sobie garbniki, antocyjany, flawonoidy np. kwercetynę, karotenoidy i sole mineralne tj: łatwo przyswajalne żelazo, miedź, kobalt, mangan i potas.

Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) to drobna bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), zwana mleczem, dmuchawcem lub w gwarze ludowej – niewieścią stałością. Była ona znana już w czasach starożytnych, a obecnie rośnie niemal wszędzie – w Europie, Azji, Ameryce, Afryce Północnej. W Polsce rośnie na łąkach, pastwiskach, trawnikach, miedzach i siedliskach ludzkich.

Rodzaj bazylia należy do rodziny wargowych – Labiatae. Obejmuje on 35 gatunków podstawowych. Najbardziej znanym gatunkiem jest bazylia pospolita (Ocimum Basilicum Linne). Jest to jednoroczna, wonna, miododajna roślina, która obecnie znajduje ogromne zastosowanie jako przyprawa.

Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba L.)- co to za zioło? Żywa skamielina – to określenie najlepiej obrazuje tą roślinę. Drzewa podobne do miłorzębu, czyli liściaste nagozalążkowe, wymarły ponad 50 milionów lat temu, pozostawiając ten gatunek jedynym przedstawicielem klasy miłorzębowatych. Obecnie jest to gatunek endemiczny, występujący naturalnie jedynie w dwóch regionach Chin. Najstarsze osobniki liczą sobie nawet 3400 lat, wiele z nich ma ponad 1000 lat, jest to jedna z najbardziej długowiecznych roślin na świecie. Roślina posiada wiele pierwotnych i unikalnych cech, jest wyjątkowo odporna na zanieczyszczenie środowiska, bakterie i insekty. Miłorząb jest rozdzielnopłciowy, do zapłodnienia zalążków dochodzi dzięki ruchliwym i orzęsionym plemnikom dopiero kilka miesięcy po zapyleniu. Co ciekawe nie wytwarza owoców, ani szyszek tak jak rośliny iglaste (czyli właśnie nagozalążkowe). Okrągłe jadalne nasiona są otoczone mięsistą, pomarańczowo-żółtą osnówką o zapachu zjęczałego masła. Unikatowe są również liście przypominające wachlarz, często z wcięciem, stąd nazwa dwuklapowy. W dotyku skórzaste i twarde, na jesień przebarwiają się na kolor żółty. U starszych egzemplarzy można zaobserwować czi-czi czyli nieulistnione wyrośla, które po zetknięciu z ziemią ukorzeniają się. Czasem dochodzi do oderwania się takiego pędu (na przykład w skutek ruchów tektonicznych) i powstają z nich nowe drzewa. Ciekawostką jest również fakt, że miłorząb nie zawiera żywicy, odmiennie od drzew iglastych. Do Europy drzewo trafiło po raz pierwszy XVIII w. z Japonii i stąd jest używana czasem nazwa miłorząb japoński. W Polsce najstarszy okaz znajduje się przy pałacu w Łańcucie, ma około 240 lat i ponad 30 metrów. Miłorząb uchodzi za roślinę magiczną, chroniącą przed pożarami. Jako jedyne drzewo przetrwało atak nuklearny w Hiroszimie w 1945 roku. Bardzo często jest sadzony w pobliżu świątyń buddyjskich, parkach oraz wzdłuż ulic. Jest też symbolem Tokio. W Chinach natomiast jest symbolem płodności i urodzaju, a kobiety modlą się pod nim o płodność.

Gojnik - co to za zioło Rodzaj gojnik (Sideritis) obejmuje 100 gatunków krzewów, krzewinek, roślin zielonych wieloletnich i jednorocznych odpornych na suszę. Gojniki w Polsce maja bardzo ładne nazwy synonimowe: bocianie noski, czystaczek, siwiosnka, przyrocznik, himeryczne ziele czy przyrocze ziele. W Polsce dostępny jest surowiec suchy w całości, krojony lub rozdrobniony. Najczęściej sprzedawany jako herbatka górska. Inna nazwa gojnika to szałwia libańska . Rośnie na wysokości od 800-2800m. n.p.m. Łacińska nazwa pochodzi z greckiego słowa sidero, co oznacza żelazo. W starożytności był jednym z najważniejszych ziół wojennej apteczki. Nie tylko pobudzał, ale pomagał w przyspieszeniu gojenia ran po walce, (stąd nazwa). W skład ziela gojnika wchodzą: kwasy fenolowe glikozydy fenolowe, glikozydy fenyletanoidowe, flawonoidy (luteolina, chryzoeriol, apigenina), diterpeny, żelazo, cynk, kobalt, sód, magnez, miedź, liczne olejki eteryczne, kwasy: protokatechowy, waniliowy, kawowy, syringowy, ferulowy

Nie wiadomo kiedy dokładnie zaczęto uprawiać len (Linum usitatissimum) na naszych ziemiach. Pierwsze ziarna znaleziono przy pracach archeologicznych w Biskupinie i wykopaliskach w Borach Tucholskich. Ceniono go ze względu na wartościowe włókna, z których wytwarzano worki, tkaniny. Surowcem zielarskim są nasiona, znane pod nazwą siemienia lnianego. Egipcjanie używali lnianego płótna do balsamowania zwłok. Cesarz Karol Wielki nakazał uprawę i stosowanie lnu aby wzmocnić ciało i ducha swoich poddanych. Len-właściwości: Prozdrowotne właściwości lnu wynikają z bogactwa zawartych w nasionach składników. Zawierają między innymi składniki mineralne takie jak: wapń, magnez, fosfor, miedź, cynk. Fosfor jest składnikiem fosfolipidów, wśród których dominuje lecytyna. Nasiona zawierają sporo lignanów-specjalnych związków, które w jelitach są przekształcane przez przyjazne bakterie w dwa podobne do hormonów składniki: enterolakton oraz enterodiol. Te związki stanowią ochronę przed rakiem piersi, a także pozwalają redukować ”uderzenia gorąca” w czasie menopauzy. Len zawiera również śluzy, białka, glikozyd cyjanogenny, linamarynę, fitosterole, kwasy organiczne i witaminę F.

Oregano, znane także jako lebiodka pospolita (Origanum vulgare) , to popularna na całym świecie aromatyczna przyprawa, która nadaje potrawom lepszy smak i zapach. Jest to wieloletnia roślina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Można ją znaleźć dziko w centralnej Azji i Europie. Wśród popularnych odmian oregano można wymienić lebiodkę pospolitą Aureum, Gold Tip, Compacta i Album. Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że oregano posiada również liczne korzystne właściwości zdrowotne. Olejek pozyskiwany z liści lebiodki pospolitej zawiera składniki, które mogą korzystnie wpływać na funkcjonowanie całego organizmu. Już starożytni mieszkańcy krajów śródziemnomorskich doceniali dobroczynne właściwości oregano. Składniki aktywne oregano W zielu oregano można znaleźć olejek eteryczny, którego zawartość wynosi do 1,2% i ma zmienny skład chemiczny. Jest on bogaty w fenole, takie jak karwakol i tymol, które mogą stanowić nawet 40% składu olejku. Dodatkowo, olejek zawiera octan geranylu oraz niewielkie ilości seskwiterpenów. Ziele oregano zawiera również garbniki , których ilość wynosi około 4%. Oprócz tego, można w nim znaleźć flawonoidy, takie jak pochodne luteoliny, diosmetyny i apigeniny, fitosterole, związki żywicowe, substancje gorczycowe oraz sole mineralne .

Zapewne każdy kojarzy te ozdobne krzaczki, jesienią mieniące się czerwonymi owocami, o bordowych lub zielonych, okrągłych listkach, rosnące na klombach w miastach lub w przydomowych ogródkach. Dawniej krzew rósł w zaroślach śródpolnych i na miedzach, ale ze względu na występowanie choroby grzybowej zbóż – rdzy źdźbłowej ( berberys uczestniczy w cyklu życiowym tego grzyba), zaczęto masowo wyniszczać jego stanowiska naturalne. Obecnie populacja powoli odradza się, co niezwykle cieszy każdego zielarza. Oprócz walorów dekoracyjnych, roślina jest niezwykle cennym surowcem zielarskim i można wykorzystać dosłownie każdą jej część. Roślina jest znana i ceniona nie tylko w naszej części świata, owoce są przysmakiem w Iranie, gdzie są składnikiem potrawy o wdzięcznej nazwie Zereshk (ryż z suszonym berberysem i szafranem). Warto wypróbować tę potrawę w rozpoczynającym się sezonie grillowym jako dodatek do mięs. Ciekawostką jest również fakt, że roślina była niegdyś surowcem barwieńskim. Z wyciągu z berberysu barwiono tkaniny na złoto, a sok z owoców był używany jako czerwony atrament

Skrzyp polny - co to za zioło? Herba Equiseti to roślina stosowana już w starożytności. Te „małe choinki” spotykamy bardzo często na spacerach w lesie czy łące. Dobrze jest wiedzieć więcej na temat skrzypu, ponieważ zastosowanie jego jest szerokie, nie tylko w leczeniu człowieka, ale i zwierząt. Dodatkowo wielu działkowców, ogrodników używa gnojówki z ziela skrzypu do naturalnego nawożenia swoich upraw. Skrzyp – właściwości: Surowiec zielarski, którym jest ziele (herba) cenione jest głównie ze względu na zawartość krzemionki, ale także innych minerałów takich jak magnez czy potas. Flawony np. izokwercytyna są pomocne we wzmacnianiu i uszczelnianiu naczyń krwionośnych. Działa przeciwmiażdżycowo, wspomaga proces regeneracji tkanki łącznej, przyspiesza gojenie owrzodzeń i ran. Zwiększa krzepliwość krwi, a także wydalanie chlorku sodu, szkodliwych produktów przemiany materii i ksenobiotyków. Ma właściwości spazmolityczne, przeciwwrzodowe, krwiotwórcze, przeciwwysiękowe jak i przeciwzapalne. Prawdopodobnie najbardziej znane jest wykorzystywanie skrzypu jako leku moczopędnego i utrudniającego tworzenie się kamieni zarówno żółciowych jak i moczowych.

Rumianek lekarski, znany także jako rumianek pospolity lub pachnący (łac. Matricaria chamomila), to popularna roślina lecznicza o wszechstronnym zastosowaniu w medycynie, kosmetologii i farmacji. Jest szeroko stosowany na całym świecie. Roślina ta jest jednoroczną rośliną leczniczą, lubiącą światło, należącą do rodziny astrowatych. Posiada charakterystyczne pierzaste liście i kwiaciaste koszyczki w kolorze biało-żółtym. Może osiągać wysokość do 60 cm i występuje na różnych kontynentach, w tym w Europie, Azji, Ameryce iAustralii. W Polsce można ją znaleźć na łąkach, nieużytkach rolnych, w ogrodach przydomowych i przydrożach, a także jest uprawiana na specjalnych plantacjach. Jednak należy uważać, ponieważ rumianek lekarski może być mylony z innymi roślinami o podobnym wyglądzie, które nie mają właściwości leczniczych, na przykład rumiankiem psem. Te inne rośliny mogą zawierać substancje szkodliwe dla zdrowia i silne alergeny. Dlatego ważne jest zachowanie ostrożności podczas zbierania i suszenia koszyczków rumianku lekarskiego. Aby odróżnić tę roślinę od innych podobnych gatunków, warto zwrócić uwagę na jej charakterystyczny zapach i puste wnętrze koszyczków. Warto również zajrzeć do atlasu roślin czy zapoznać się z literaturą specjalistyczną.

Czystek należy do rodziny Cistanaceae - Posłonkowate . Rośnie w krajach basenu Morza Śródziemnego. Cistus Incanus jest jedną z 20 odmian tej rośliny. Nazwa cistus pochodzi od greckiego słowa kiste czyli skrzynka ze względu na wygląd torebek nasiennych. Czystek jest niepozornym zimozielonym lub częściowo zimozielonym krzewem nazywanym też różą skalną. Roślina ta lubi ciepło, słońce, gleby wapienne bogate w magnez. Kwitnie w kolorze różowym, fioletowym i czerwonym. Jest bardzo odporna na suszę, posiada ogniotrwały system korzeniowy, jako jedna z pierwszych roślin wyrasta na obszarach objętych pożarami. Czystek wykorzystywany jest w tradycyjnej ludowej medycynie od lat . Wzmianki o nim można odnaleźć w zapiskach datowanych na IV wiek przed narodzeniem Chrystusa. Doiscorides zalecał stosowanie czystka w chorobach skóry, wypadaniu włosów, bólu ucha, leczeniu blizn i ran, biegunek, kaszlu, jako środek moczopędny. W wyniku błędu mnicha podczas tłumaczenia i przepisywania Materia Medica (pomylił Cistus Incanus z Hedera Helix) czystek na długie lata został skazany na zapomnienie. Od początku XX w. powrócił. Od tego czasu przeprowadzono wiele badań dotyczących cudownych właściwości czystka.

Olejek z drzewa herbacianego – otrzymywany jest z drzewa herbacianego Melaleuca alternifolia z rodziny mirtowatych, które jest niskich rozmiarów. Porasta bagniste rejony Australii i Nowej Zelandii. Otrzymuje się go z górnych gałązek (tak zwanych szczytowych) za pomocą destylacji z parą wodną. Uzyskujemy tym samym lotny związek, który posiada w swojej skarbnicy ponad 90 związków o działaniu bakteriobójczym . Olejek ten w okresie kolonizacji Australijskiej wykorzystywany był do walki ze szkorbutem.

Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) to wieloletnia roślina łąkowa z rodziny złożonych (Compositae), należąca do roślin ruderalnych, porastających pola uprawne i nieużytki, często uważana za uciążliwy chwast. Jego nazwa łacińska nawiązuje do mitologii greckiej, gdyż jego zwolennikiem był podobno Achilles, stosując go do okładów gojących rany. W krajach anglosaskich surowiec wykorzystuje się do produkcji popularnej maści na skaleczenia. W Polsce powszechnie występuje. Jest to gatunek zbiorowy, obejmujący kilka podgatunków, odmian i form. Czy aktualnie warto sięgać po surowiec i preparaty z ziela krwawnika? Krwawnik - właściwości. Surowcem zielarskim, jakiego dostarcza krwawnik jest ziele oraz kwiat . Ziele zasobne jest w gorzkie laktony seskwiterpenowe - achilicyna, achilina, leukodyna. Roślina jest bogata w olejek eteryczny złożony z monoterpenów - beta- pinen, sabinen; seskiterpenów - germakren D a także chamazulen, który nadaje olejkowi niebieską barwę. Zawiera także glikozydy flawonoidowe - luteolinę; kwasy fenolowe - kwas salicylowy; fitosterole - beta-sitosterol; alkaloidy i amidy - betonicyna, trygonelina; garbniki, kumaryny a także aminokwasy, witaminy, kwasy organiczne - bursztynowy, walerianowy, octowy, mrówkowy.

W dzisiejszych czasach wielu ludzi żyje ciągłym pośpiechu i napięciu emocjonalnym. Są pod presją i martwią się niepewnością jutra. Okazuje się, że zmagania z codziennymi wyzwaniami oraz brak czasu na odpowiednią ilość odpoczynku i zbilansowaną dietę mogą powodować silny i przewlekły stres. Dowiedz się, jakie dolegliwości i choroby może on wywoływać. Ponadto wyjaśniamy, które zioła i suplementy mogą pomóc w przywróceniu homeostazy i wsparciu organizmu w walce z uciążliwymi objawami, powodowanymi przez liczne stresory.

Jesienna aura to test odporności organizmu każdego dziecka i test cierpliwości dla każdego rodzica. Wietrzna, zmienna pogoda za oknem, ciągłe zmiany temperatur oraz deszcz i kałuże bardzo szybko weryfikują stan naszego układu immunologicznego i mogą przyczynić się do przeziębienia. Jesień to także czas, w którym coraz więcej godzin spędzamy w zamkniętych pomieszczeniach - gdzie wszelkiej maści wirusy mają dużo większe pole do popisu.

Bezsenność jest to stan, w którym występuje trudność w zasypianiu, ale również częste wybudzanie się i problem z utrzymaniem jakości snu. Dotyczy ona nawet 50% Polaków, choć część z nich zmaga się już z jej pogłębioną formą, a więc bezsennością chroniczną. Warto poznać zioła i suplementy na lepszy sen. Poznajcie top 10 składników. Spis treści: melisa  mięta waleriana męczennica estragon boldo  szafran majeranek  szyszka chmielu  kumin 

Ziołowe wsparcie przy menopauzie